MANIFESTY DLA PRZYSZŁOŚCI to kontynuacja projektu o tym samym tytule, który był realizowany w 2021 roku w Dzielnicowym Domu Kultury „Węglin” w Lublinie (link do archiwum). Miał on formę siedmiu realizacji (Manifestów) eksponowanych na słupie przed domem kultury, który w tamtych, pandemicznych, warunkach był jednym z możliwych sposobów komunikacji z mieszkańcami dzielnicy. Zadawaliśmy wtedy pytania o rolę artysty, odbiorcy i instytucji kultury w zmieniającej się rzeczywistości. Tymczasem, patrząc z dzisiejszej perspektywy na rok 2021, znaleźliśmy się w przyszłości. Jak zatem ona wygląda? Jakie są wyzwania, które stoją przed nami i czy są one tak różne od tych sprzed trzech/czterech lat?

MANIFESTY DLA PRZYSZŁOŚCI opowiadając o problemach współczesności, wypracowują nowe rozwiązania, kreując pozytywny obraz świata. Jest to cykl wystaw, działań performatywnych i spotkań, którym towarzyszy publikacja dostępna w wersji drukowanej i cyfrowej.

Projekt jest próbą wyartykułowania konieczności uważnego spojrzenia na nasze wzajemne relacje, szczególnie w miejscach, w których toczy się dialog i gdzie jest on możliwy. Kultura oddziałuje z jednej strony na poziomie lokalnym, próbując budować więzi wśród swoich społeczności, z drugiej pozbawiona fizycznych barier, przenosi działania do internetu. Nadal jednak obecność artystx i ich prac oraz związana z tym reakcja i wpływ odbiorcx wydają się kluczowe dla rozmowy w obrębie kultury.

Jaka jest w tym wszystkim rola instytucji? Czym powinny zająć się osoby artystyczne? Jak sytuuje się w tym lokalna społeczność?

Całość pomyślana jest jako interdyscyplinarne wydarzenie manifestujące się w formie cyklu prac na słupie ogłoszeniowym oraz wystaw w Kiosku ze Sztuką (oba obiekty stoją przed Dzielnicowym Domem Kultury i dostępne są dla wszystkich przez całą dobę), ale również w formie spotkań z zaproszonymi gośćmi, wydarzeń dźwiękowych i performatywnych. Planujemy również wydanie publikacji, w której zawarte będą zarówno teksty manifestów, wywiady i komentarze, jak i dokumentacja działań związanych z projektem. Publikacja będzie więc łączyć wszystkie ścieżki poszukiwań wizualnych i teoretycznych projektu.

Widzimy konieczność wielowątkowego opowiadania o problemach współczesności, dlatego każde z działań wpisane zostanie w ogólne założenia odnoszące się do kilku obszarów: lokalności, eks-centryczności (działań poza centrum – również w kontekście Lublina jako ESK 2029), narracji mniejszościowych (spoza głównego nurtu), edukacji i inkluzywności (dostępności działań w kulturze), współistnienia w naturze, uważności na innych (w rozumieniu kulturowym, ale też społecznym, czy w kategoriach wieku), niebezpieczeństw związanych z przemocą systemową (w kontekście wojny, ale i radykalizującego się dyskursu społecznego).

Przy udziale artystx i teoretyx kultury, staramy się opisać teraźniejszość, jednocześnie artykułując nasze życzenia wobec przyszłości. MANIFESTY zaklinają przyszłość mając nadzieję, że wizja ta może któregoś dnia się spełnić. Forma manifestu jest nieodłącznie związana z myśleniem utopijnym, pełnym nadziei, kreślącym spekulatywne scenariusze. Pozwala to na odwołanie się do kategorii fantazji i wyobraźni, które są fundamentem sztuk wizualnych.

Działania w ramach projektu zaczęły się w dniu 28 kwietnia wystawą w Kiosku ze Sztuką - Kama Sokolnicka “Fałdy / Folds” (Lublin, 2025), a zakończyły premierą publikacji „Manifesty dla Przyszłości“ w dniu 12 grudnia 2025.

Koncepcja projektu/opieka kuratorska:

Magdalena Franczak – artystka wizualna, badaczka. Autorka rysunków, fotografii, obiektów oraz narracyjnych form rzeźbiarskich dialogujących z zastanym środowiskiem w przestrzeni publicznej. Twórczyni Nomadycznej Pracowni, współkuratorka projektu: Manifesty dla Przyszłości. Członkini kolektywu artystycznego, który tworzył polski pawilon Praskiego Qaudriennale 2023. Jej praktyka artystyczna oparta jest na badaniu wspólnotowości poprzez łączenie opowieści z przestrzennymi formami oraz fotografią. Używając narzędzi sztuki bada narracyjny potencjał materialności i czasoprzestrzenności. Sklejając ze sobą kształty wyjęte z rzeczywistości tworzy opowieść o utopijnym świecie, w którym każdy głos może wybrzmieć z równą siłą nie zagłuszając drugiego. Swoje prace pokazuje zarówno w instytucjach sztuki: (m.in. Muzeum Sztuki w Łodzi, Miejsce Projektów Zachęty w Warszawie, Galeria Studio w Warszawie, Galeria Biała w Lublinie, Galeria Labirynt w Lublinie, BWA Zielona Góra, Art Cube Artists Studios w Jerozolimie, BWA Katowice, Wozownia w Toruniu, Arsenał w Poznaniu, Atelierhaus Salzamt w Linzu) jak i w przestrzeni publicznej: Lublina, Przemyśla, Pragi, Gdańska. https://secondaryarchive.org/artists/magdalena-franczak/

Ludomir Franczak – twórca działający w obszarze sztuk wizualnych, teatru i performance. Jego prace prezentowane są w przestrzeniach galeryjnych, teatralnych, publicznych i prywatnych. Współpracuje z muzykami (Marcin Dymiter, Robert Curgenven, Robert Piotrowicz), artystami wizualnymi (Magdalena Franczak, Sebastian Buczek) i teatrami (Schaubude/Berlin, Cross Attic/Praga, TATWERK/Berlin, Szwalnia/Łódź). Członek kolektywu tworzącego polską wystawę na Prague Quadrennial 2023. Zajmuje się głównie kwestiami pamięci, tożsamości i aktywizmu. Poprzez działania intermedialne tworzy złożone projekty wykorzystujące sztuki wizualne, audialne, historię czy literaturę. Jest autorem publikacji artystycznych i nagrań dźwiękowych. Działa jako kurator i pracownik kultury. lfranczak.pl

Współpraca merytoryczna: Zuzanna Berent, Petr Dlouhý

Manifesty: Edwin Bendyk, Marcin Dymiter, Inga Levi, Maja ∀. Ngom,  Margaret Amaka Ohia-Nowak, Jadwiga Sawicka, Kama Sokolnicka, szum (Agata Siniarska, Małgorzata Siniarska, Ilja Subkoff), Anna Witkowska, Jaśmina Wójcik

Producentka: Diana Kołczewska

Dostępność: Sylwia Gumiela, Rafał Lis

Layout: kilku.com

Produkcja: Dzielnicowy Dom Kultury „Węglin”

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.