Olbrzym (1956)

Olbrzym, (Giant, USA, 1956)

Reżyseria: George Stevens

Obsada: Elisabeth Taylor (Leslie Benedict), Rock Hudson (Jordan ‚Bick’ Benedict Jr.), James Dean (Jett Rink), Carroll Baker

(Luz Benedict II), Dennis Hopper (Jordan Benedict III) i inni.

Po wojnie George Stevens zaczął postrzegać Amerykę jako malarskie płótno, podmalunek dla epickiej sztuki, kiedy czerpał inspirację z jej mitologicznej przeszłości. Jego epicki western „Jeździec znikąd” („Shane”) znalazł głęboki oddźwięk wśród widzów, ugruntowując pozycję wybitnego autora amerykańskiego kina. Wraz z rosnącą reputacją, filmy Stevensa stawały się coraz bardziej ambitne, czego kulminacją był film „Olbrzym”, który nawiązywał do ówczesnej skłonności opowiadania tożsamościowych historii na wielką skalę i odzwierciedlał optymizm gospodarczy kraju.

Film George’a Stevensa „Olbrzym”, oparty na powieści Edny Ferber, odzwierciedlał powojenny amerykański nastrój euforii i wzrostu konsumpcjonizmu, oddając ducha ekspansji w Teksasie. W tej epoce nastąpił gwałtowny wzrost dobrobytu gospodarczego, a rodziny przeniosły się na zachód, oddając się korzystaniu z życia i ciesząc się awansem społecznym. Powieść Edny Ferber publikowana w odcinkach w 1952 roku, urzekła czytelników melodramatyczną historią miłosną osadzoną w kontekście napięć rasowych w Teksasie. Pomimo początkowych kontrowersji związanych z przedstawieniem Teksańczyków, popularność książki doprowadziła do wojny między hollywoodzkimi studiami filmowymi, kto ten literacki hit sfilmuje. George Stevens, zaintrygowany tematyką i potencjałem fabuły, nawiązał współpracę z Henrym Ginsbergiem, aby nabyć prawa do ekranizacji. Znalezienie studia, które wsparłoby projekt, byłoby trudne gdyby nie finansowy i krytyczny sukces „Jeźdźca...”. To wtedy Warner Bros. zgodziło się sfinansować, dystrybuować „Olbrzyma”. Stevens sam aktywnie promował projekt „Giant”, podkreślając sposób ukazania amerykańskich problemów i znaczenie filmu jako sagi o Ameryce. George Stevens, Ivan Moffat i Fred Guiol współpracowali przy scenariuszu do filmu „Olbrzym”, napotykając na problemy prawne z powodu faktu, że postacie Edny Ferber były oparte na biografiach prawdziwych Teksańczyków. Wkład Stevensa był kluczowy, a ostateczny scenariusz, po poprawkach i uwagach Ferbera i Freda Zinnemanna, został znacznie skrócony. Ale to nie był koniec: Edna Ferber, autorka powieści „Olbrzym”, dostrzegła liczne błędy w pierwotnym scenariuszu, szczególnie w dialogach i charakterystyce postaci kobiecych. Zgłosiła się do napisania nowej wersji scenariusza, ściśle współpracując z reżyserem, ale jej scenariusz uznano za zbyt przeładowany dialogami i pozbawiony instynktu wizualnej narracji. Ostateczny scenariusz był znowu wspólnym dziełem Stevensa, Moffata i Guiola.

George Stevens napotkał trudności przy obsadzaniu trzech głównych ról w filmie „Olbrzym” i ostatecznie wybrał Rocka Hudsona do roli Bicka Benedicta. Stevens przedkładał wizualne opowiadanie historii nad głęboką eksplorację postaci, stąd wybrał zewnętrzną charyzmę gwiazdora. Obsada Hudsona, ogłoszona w komunikacie prasowym Warner Bros., wywołała spore poruszenie w Hollywood. Reżyser zmagał się z wyzwaniami związanymi z obsadą i budżetem filmu „Olbrzym”. Początkowo rozważał Audrey Hepburn do roli Leslie Lynnton, zanim zatrudnił w jej miejsca Elizabeth Taylor. Do roli Jetta Stevens rozważał kilku aktorów, ale obsadził Jamesa Deana, pomimo początkowych wątpliwości co do jego predyspozycji do tej roli.

Po nakręceniu scen we wnętrzach w Los Angeles, obsada i ekipa przenieśli się do Wirginii, a następnie do Marfy w Teksasie, aby nakręcić zdjęcia plenerowe. Ekstremalny upał i izolacja Marfy doprowadziły do ​​frustracji wśród obsady i ekipy. Tymczasem kierownictwo Warner Bros. martwiło się o budżet i harmonogram filmu, rozważając przejęcie produkcji z powodu opóźnień i przekroczenia budżetu. Choroba Elizabeth Taylor i charakter Jamesa Deana spowodowały opóźnienia w produkcji „Olbrzyma”, przesuwając datę ukończenia na październik 1955 roku. Pomimo tych niepowodzeń, film przyciągnął znaczną uwagę mediów, a fani z niecierpliwością oczekiwali premiery i byli zaintrygowani kulisami, takimi jak budowa rezydencji Reata i nadzór Stevensa nad produkcją. Reżyser skrupulatnie montował „Olbrzyma”, katalogując każde ujęcie w czternastu zeszytach montażowych, aby ułatwić dostęp do informacji. Priorytetem w kompozycji filmu był zróżnicowany rytm, który miał utrzymać zaangażowanie widzów. Tempo narzucane przez montaż bardzo długiego filmu pozwoliło na jego wyświetlanie bez przerwy, co ostatecznie stało się dużym sukcesem Warner Bros. Stevens znacząco zmodyfikował powieść Edny Ferber „Olbrzym” na potrzeby adaptacji filmowej. Dodając narrację podróży Leslie Benedict z Maryland do Teksasu, Stevens przekształcił ją w wielką przygodę. Doświadczenia Leslie i jej wpływ na rodzinę Benedict oraz wspólnotę Teksańczykóe stają się centralnym punktem, odzwierciedlając wizję Stevensa dotyczącą zmian kulturowych i jego własny wpływ jako filmowca.