Na krawędzi prawa (Where the Sidewalks Ends, USA, 1950)
Reżyseria: Otto Preminger
Obsada: Dana Andrews (detektyw Mark Dixon), Gene Tierney (Morgan Taylor), Gary Merill (Tommy Scalise), Bert Freed (detektyw Paul Klein), Jiggs Tully (Tom Taylor) i inni.
Przez kolejny seans będziemy jeszcze przez chwilę poruszać się na pograniczu kina noir i melodramatu pamiętając, że dramatyczne portrety kobiet i mężczyzn w kinie pozornie gangsterskim. Tym razem to sam Ben Hecht napisał jak zwykle wspaniały scenariusz do filmu „Na krawędzi prawa”, a producent Zanuck wniósł pewien konceptualny wkład, wpływając na złagodzenie w obrazie poczucia winy głównego bohatera, Marka Dixona. Produkcja nalegała jeszcze na usunięcie wątku narkomanii z postaci gangstera Scalise’a, choć jego zachowanie i interakcje w filmie sugerują wciąż, że coś jest na rzeczy. Pomimo nadzoru postać Scalise’a niesie ze sobą dodatkowo silne konotacje homoseksualne. Styl filmowania Premingera imponuje ale w praktyce opierał się na intensywnej przemocowej reżyserii aktorów, ich nieustannej krytyce, i powtórkach ujęć. Preminger wierzył w reżyserię zaangażowaną, niemal autorską, chciał wydobyć z aktorów to co sam w nich widział. Zatrudnił w tym filmie po raz kolejny swoją muzę Gene Tierney i był to po „Laurze” i „Whirlpool” jej kolejny film u mistrza. Paramount, który nabył wówczas prawa do podobnego scenariusza „Detective Story” (zrealizował go sam William Wyler), próbował odwieść Fox od kręcenia „Where the Sidewalk Ends”. Ostateczny koszt produkcji filmu wyniósł 1 475 000 dolarów. Film zebrał generalnie pozytywne recenzje, a krytycy chwalili talent Premingera do budowania napięcia, emocji i intrygi. Film zgłębia temat przemocy i jej ludzkiego uzasadnienia, szczególnie w kontekście roli jaką odgrywa w pracy organów ścigania. Dixon jest zmuszony przyjąć na siebie tożsamość mordercy, co uwypukla jego podwójną egzystencję w ramach prawa i poza nim. Wpływa to mocno na jego życie osobiste. Jego postać ucieleśnia dualizm noirowej osobowości w kinie - akt bycia zarazem widzianym i ukrytym, ale te dramaty mają swoje oczywiste konsekwencje w życiu uczuciowym.
Wstęp wolny!
Przedstawiamy Wam rozkład jazdy na najnowsze seanse: Akademia Zapomnianych Arcydzieł Filmowych – LOVE STORIES: melodramaty
DOSTĘPNOŚĆ
Informację o dostępności budynku przeczytasz NA STRONIE
Jeśli potrzebujesz dodatkowych informacji lub chcesz skorzystać z asysty, skontaktuj się z koordynatorem ds. dostępności: dostepnosc@ddkweglin.pl
