Odkryty po raz pierwszy w pobliżu stacji transformatorowej w dolinie Bystrzycy, Gryllus synapticus należy do najmłodszych ewolucyjnie owadów zurbanizowanej Europy. Gatunek zasiedla wyłącznie tereny o stałej ekspozycji na pole elektromagnetyczne: stacje energetyczne, piwnice serwerowni oraz pobocza linii wysokiego napięcia.
Dorosłe osobniki osiągają rozmiary do kilku centymetrów. Ciało owada pokrywają warstwy przewodzącej chityny wykazujące właściwości bioluminescencyjne — przy odpowiednim natężeniu pola elektromagnetycznego oskórek zaczyna emitować zimne, metalicznozielone światło. Z ciała każdego osobnika wyrasta pojedynczy twardy wyrostek zakończony przezroczystą soczewką emitującą impulsy promieniowania ultrafioletowego o wysokim natężeniu. Poważniejsze awarie lokalnej sieci energetycznej powodują natychmiastowe wygaśnięcie obu tych właściwości oraz wyraźny spadek aktywności osobników.
G. synapticus nie zasiedla środowisk pozamiejskich. Kilkugodzinne odcięcie od źródeł prądu wywołuje stan głębokiego odrętwienia; owad zapada w bezruch i traci luminescencję. Nie jest znany przypadek powrotu do pełnej aktywności po izolacji trwającej dłużej niż dobę. Gatunek nie figuruje w żadnym oficjalnym rejestrze zoologicznym.
Fauna Infrastruktury / Terrarium dla elektrycznych świerszczy
Wystawę w Kiosku ze Sztuką można ogladąć do 21 sierpnia 2026.
