Kotka na Gorącym, blaszanym dachu (Cat on a Hot Tin Roof, USA 1958)
Reżyseria: Richard Brooks
Obsada: Elisabeth Taylor (Maggie Pollitt), Paul Newman (Brick Pollitt), Burl Ives (Big Daddy Pollitt) i inni.
Sztuka Tennessee Williamsa „Kotka na gorącym blaszanym dachu”, której premiera odbyła się w 1955 roku, napotkała zrozumiałe trudności w adaptacji filmowej ze względu na poruszane w niej tematy homoseksualizmu, otwartego dyskursu o ciąży oraz z powodu wulgarnego języka. Ówczesne, już schyłkowe biuro Kodeksu Produkcyjnego, kierowane przez Geoffreya Shurlocka, wciąż uznawało te elementy za problematyczne i wymusiło znaczące zmiany, by fabuła kwalifikowała się do ekranowej adaptacji. Paradoksalnie nowoczesna sztuka teatralne po tych zmianach zaczęła przypominać uładzony w formie melodramat. Richard Brooks konsultował się z Tennessee Williamsem w sprawie zmian w filmowej adaptacji, zwłaszcza w jej punkcie kulminacyjnym. Pomimo sugestii Williamsa, Richard zmienił treść dramatu, aby zadowolić oczekiwania zwykłych widzów. Był przekonany, że nie zaakceptują odrzucenia Maggie przez Bricka. Ta zmiana podkreśla wpływ wymagań studia i Kodeksu Haysa na twórczość 50. lat w Hollywood. Casting do filmowej adaptacji „Kotka na gorącym blaszanym dachu” zadecydował o wyborze Elizabeth Taylor jako Maggie i Paula Newmana jako Bricka, pomimo początkowych wątpliwości co do stylu gry Taylor. Sukcesu filmu opierał się na ich ekranowej magii - ironicznej żartobliwości Newmana i ikonicznym wyglądzie Taylor w białej, satynowej halce. Mąż Elizabeth Taylor, Mike Todd, zginął w katastrofie lotniczej podczas kręcenia filmu . Pomimo żalu i obaw o stan psychiczny, Taylor powróciła na plan, zmotywowana wsparciem ekipy i własnym zaangażowaniem zawodowym na tym etapie kariery. Reżyser Richard Brooks pomógł jej przelać jej życiowe, ponure emocje na plan, szczególnie w scenach zbliżającej się śmierci Big Daddy’ego. Tennessee Williams nie lubił filmowej adaptacji swojej sztuki, krytykując ją słusznie za odstępstwa od teatralnego oryginału. Mimo to film odniósł ogromny sukces kasowy, zdobywając znaczące uznanie krytyki i nominacje, w tym pierwszą nominację Brooksa za reżyserię oraz Oscar dla Burla Ivesa. Brooks otrzymał liczne inne nominacje i wyróżnienia, co stanowiło szczyt jego kariery w studiach MGM. Pomimo frustracji związanej z systemem studyjnym, doceniał rolę MGM w swoim rozwoju filmowca.
Wstęp wolny!
Przedstawiamy Wam rozkład jazdy na najnowsze seanse: Akademia Zapomnianych Arcydzieł Filmowych – LOVE STORIES: melodramaty
DOSTĘPNOŚĆ
Informację o dostępności budynku przeczytasz NA STRONIE
Jeśli potrzebujesz dodatkowych informacji lub chcesz skorzystać z asysty, skontaktuj się z koordynatorem ds. dostępności: dostepnosc@ddkweglin.pl
