Dzielnicowy Dom Kultury „Węglin”,  ul. Judyma 2a,  20-716 Lublin    /    telefon: (81) 466 59 10    /    fax: (81) 466 59 11   /   e-mail: info@ddkweglin.pl

DDK Węglin
DDK Czuby Południowe
Październik 2019
P W Ś C P S N
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031EC

Ludzie-koty

17/10/2019, godz. 18:00    

 W ramach cyklu Akademii Zapomnianych Arcydzieł Filmowych – Europejki zapraszamy na pokaz filmu Ludzie-koty z udziałem Simone Simon w filmie Jacquesa Tourneura.

Reżyser urodził się w Paryżu w 1904 r. Około 1913 r. Tourneur wyjechał do Hollywood ze swoim ojcem, też reżyserem Maurice Tourneurem. Początkowo pracował dla wielkiego Davida O. Selznicka (1935). W 1942 roku, kiedy został powołany na szefa nowego działu – filmów grozy w RKO, które jednocześnie poprosiło Tourneura, aby został reżyserem studia. Pierwszym znaczącym rezultatem współpracy był właśnie artystyczny (i zarazem komercyjny) sukces Ludzi-kotów. Tourneur zasłynął potem jako reżyser kina gatunków z własną marką: budowania imersyjnych filmowych nastrojów. Francuskie korzenie spowodowały, że twórca nie miał wątpliwości by do kociego filmu zatrudnić Francuzkę. Wybór padł na Simone Simon, drobną, ale pełną temperamentu gwiazdkę z kontynentu. Francuzka z urodzenia – ale jej wychowanie i edukacja były burzliwe i nietypowe. Rodzina przeprowadzała się z miejsca na miejsce (Madagaskar, Berlin, Budapeszt, Turyn). W Paryżu osiedlili się na stałe ostatecznie dopiero w 1930 roku. Simone od razu zaczęła tu pracę jako projektantka ubrań, modelka we własnych kreacjach i okazjonalnie starletka w paryskich scenicznych musicalach. Na tej właśnie ścieżce poznała reżysera filmowego Marca Allégreta, który wziął ją pod swoje skrzydła. Jej debiut filmowy przypadł już na kino dźwiękowe w 1931 r. Ale jej pierwszym poważnym przebojem ekranowym okazała się dopiero rola obok Jeana Gabina w Bestii ludzkiej (1938) w reżyserii samego Jeana Renoira. Dwa lata wcześniej w 1936 roku Darryl F. Zanuck podpisał już z nią amerykański kontrakt w 20th Century Fox. Dzisiejsza miłość Allegreta (1934) nie była jednak udanym debiutem za oceanem. Kampania reklamowa zwróciła uwagę na kontynentalny urok i odwagę obyczajową aktorki. Jednak kłopoty językowe i słabe umiejętności wokalne spowodowały chłodne przyjęcie roli tak przez krytykę – jak i widownię. Drugą próbą w Hollywood był film Williama Dieterle  All That Money Can Buy (1941) – krytyka zupełnie odrzuciła tutaj usiłowania aktorki. Dopiero rok później kultowy, jak się okazało, horror okazał się dziełem wprost stworzonym dla niebezpiecznej urody i natury Simone. Producent Val Lewton i reżyser Jacques Tourneur wykorzystali kocią, trójkątną twarz aktorki idealnie. Opowiedzieli fascynującą historię dziewczyny, która obsesyjnie podchodzi do starożytnej bałkańskiej klątwy. Zamiana w panterę – animizacja kobiecości była mizoginicznym, ale i erotycznym wabikiem dla rzesz pruderyjnych widzów epoki. Film był jednak nie tylko tanią rozrywką. Okazał się dziełem stylowym i subtelnym, wytwarzającym sugestywną wizję potencjalności wyobrażonego zagrożenia, które jest silniejsze niż jakakolwiek realna potworność na ekranie. Simone zagrała swą rolę podpatrując grację, sprężystość i manieryczny arystokratyzm kotów. Aktorka amerykańska nie osiągnęłaby nigdy takiego poziomu sublimacji. Co ciekawe podczas produkcji Cat People Simone była monitorowana przez FBI ze względu na jej związek z brytyjskim szpiegiem MI 5 Dusko Popovem.  Potem nakręciła jeszcze dwa kolejne, mniej udane filmy dla RKO, i wróciła do Francji po wojnie na dobre. W USA zapamiętano ją zatem wyłącznie jako wcielenie kociego piękna i zagrożenia.

Reżyseria — ­­­­­­Jacquesa Tourneur

Czas trwania — 1 godz. 13 min.

Wstęp wolny!

Kurator cyklu — dr hab. Rafał Szczerbakiewicz

Więcej informacji na temat cyklu Akademia Zapomnianych Arcydzieł Filmowych – Europejki 

Uprzejmie informujemy, że podczas organizowanych działań Dzielnicowy Dom Kultury „Węglin” wykonuje dokumentację audiowizualną i fotograficzną. Uczestniczki i uczestnicy niewyrażający zgody na publikację wizerunku w celach promocyjnych proszeni są o kontakt z Instytucją.